Zoals bekend is leegstandsbeheer of anti-kraak een woonvorm met af en toe wat vreemde juridische aspecten.

Zo kun of kon je ‘je huis’ uitgezet worden binnen drie uur, omdat je zwanger was geworden of… een joint rookte en zo zullen er vast meer vreemde zaken de revue gepasseerd zijn.

Het is in ieder geval een woonvorm die niet onder het normale huurrecht valt en dan dienen partijen (eigenaar, leegstandsbeheerder en bruikleennemer) soms al dan niet in goed overleg tot akkoorden te komen.

Vaak heeft een bruikleennemer op het gebied van juridische zaken een kennis-achterstand ten opzichte van de eigenaar en leegstandsbeheerder. Zo gaan die dingen nu eenmaal en dus zullen sommige leegstandsbeheerders (vooralsnog noemen we geen namen) het niet zo nauw nemen met wetgeving of fatsoens-normen inzake privacy etcetera.

Maar er zijn natuurlijk ook partijen die er positief tussen-uit springen.

Zo leek het mij marketing-technisch wel interessant om een leegstandsbeheer-bedrijf te beginnen waarbij bruikleennemers in het bezit dienden te zijn van een verklaring omtrent gedrag, maar bij mijn weten zijn er nog geen VoG’s op dit gebied aan te vragen.

Een verhuurdersverklaring zou deze leemte op kunnen vullen maar praktisch wordt nu vooral gebruik gemaakt van het voordrachts-beginsel wat inhoudt dat men pas als leegstandsbeheerder leegstaande panden kan gaan beheren op het moment dat je voorgedragen wordt door een bekende.

Het meest vreemde wat me tot nu toe ter ore is gekomen is dat een pand doorzocht werd door drugs-honden maar of dat waar is weet ik niet.

Als u meer voorvallen weet, hoor of lees ik dat graag.